
Φανταστείτε το κάπως έτσι: Δεκάδες μαγαζιά με διαφορετικές μουσικές επιλογές και στυλ, σε μια περιοχή ζωγραφισμένη με τα πιο όμορφα χρώματα. Χαρούμενος, γοητευτικός και διαφορετικός μεταξύ του κόσμος που γεμίζει όχι μόνο τα εστιατόρια και μπαράκια αλλά την πλατεία και τα σοκάκια. Κάπως έτσι είναι το Γκάζι.. Παρεξηγημένη ή μη, η περιοχή στο Γκάζι έχει πάρει τα πάνω της τα τελευταία χρόνια. Οι επιχειρηματίες δεν άργησαν να το εκμεταλλευτούν αφού πολύ γρήγορα έσπευσαν να στήσουν τα ventures τους σε κάθε εύκαιρη γωνιά της περιοχής. Το Γκάζι έχει μεταμορφωθεί στο νέο "cool place to be". Η gey-friendly ταυτότητα του ξεθωριάζει με το χρόνο και θεωρείται μία από τις καλύτερες επιλογές εξόδου για το καλοκαίρι αν θέλετε να μην τρέχετε προς παραλία.
Από την άλλη, τα νέα δεδομένα θέλουν τον νεαρόκοσμο που κατακλύζει σχεδόν κάθε βράδυ την περιοχή, να είναι υπνωτισμένος από την πληθώρα των επιλογών του, να έχει απολέσει κάθε κριτήριο σε σχέση με το τι του αρέσει πραγματικά και να συνωστίζεται στα στέκια ανεξάρτητα από γούστο και διάθεση. Όπως δηλαδή συνέβη και πριν από λίγα χρόνια στου Ψυρρή, το ένα μαγαζί ανοίγει δίπλα στο άλλο, «ο κόσμος φέρνει κόσμο» και η ιστορία επαναλαμβάνεται.
Προσωπικά, χαίρομαι που ζω σε αυτή την ιστορία γιατί όπως και πριν λίγα χρόνια στου Ψυρρή έτσι και τώρα στο Γκάζι βρίσκονται τα αγαπημένα μου μέρη και συνήθειες. Λατρεύω την ιδιομορφία του Hoxton, την ταράτσα με θέα στις 45 μοίρες, τα κοκτέιλ στο Tapas, την μουσική και την διακόσμηση στο Alierman, την πολυκοσμία στο Νηπιαγωγείο, τα τυπάκια στο Κ44 και τις χαμένες ώρες που ξοδεύουμε πίνοντας το μέτριας ποιότητας χύμα κρασί στο Γκαζοχώρι.
Πως φαίνεται σε σας;
Από την άλλη, τα νέα δεδομένα θέλουν τον νεαρόκοσμο που κατακλύζει σχεδόν κάθε βράδυ την περιοχή, να είναι υπνωτισμένος από την πληθώρα των επιλογών του, να έχει απολέσει κάθε κριτήριο σε σχέση με το τι του αρέσει πραγματικά και να συνωστίζεται στα στέκια ανεξάρτητα από γούστο και διάθεση. Όπως δηλαδή συνέβη και πριν από λίγα χρόνια στου Ψυρρή, το ένα μαγαζί ανοίγει δίπλα στο άλλο, «ο κόσμος φέρνει κόσμο» και η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Προσωπικά, χαίρομαι που ζω σε αυτή την ιστορία γιατί όπως και πριν λίγα χρόνια στου Ψυρρή έτσι και τώρα στο Γκάζι βρίσκονται τα αγαπημένα μου μέρη και συνήθειες. Λατρεύω την ιδιομορφία του Hoxton, την ταράτσα με θέα στις 45 μοίρες, τα κοκτέιλ στο Tapas, την μουσική και την διακόσμηση στο Alierman, την πολυκοσμία στο Νηπιαγωγείο, τα τυπάκια στο Κ44 και τις χαμένες ώρες που ξοδεύουμε πίνοντας το μέτριας ποιότητας χύμα κρασί στο Γκαζοχώρι.
Πως φαίνεται σε σας;